اهل سنت ما

به گزارش بلوچ پرس،مم جثه ای بزرگ و تنومند دارد که چنگالهای قوی و نیرومند،رنگی سیاه و قهوه ای بخشی از مشخصات مم می باشد.

حیوانی که با وجود ویژگی هایی که دارد در حال انقراض میباشد.خرس سیاه یکی ار ویژگی های خاص آن شکل V زیبایی است که روی سینه اش نقش بسته وبسیار منزوی وجالب بنظر میرسد.

زیستگاه اصلی ممّ در مناطقی از بلوچستان پاکستان و ایران میباشد،در بلوچستان نمونه قهوه ای رنگ در برخی از مناطق شمال سراوان و اطراف خاش دیده شده است،همچنین در ارتفاعات کو دنّو دشتیاری و قارچان و نیک شهر و ایرانشهر و منطقه حفاظت شده باهو دیده شده است.

بدن این خرس ها پوشیده از موهای بلند سیاه است و بشتر اوقات از گیاهان تغذیه می کند تغذیه آن از درخت گوماز( در مناطقی از بلوچستان دیده می شود) وعلاقه ی زیادی به خرما دارد،بطوری که که اکثر اوقات در زیر درختان خرما دیده می شود،این خرس دندان هایی با نیش های بلند و مخروطی شکل دارد که برای گرفتن و دریدن طعمه استفاده می شود.

خرس سیاه از نظر جثه نسبت به خرسهای دیگه کوچک تر است و اندازه آن به تناسب فصل های سال و نوع تغذیه بین۱/۶تا۱/۳۰ متر وزن آن نیز گاهی به ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلوگرم می رسد.اندازه دم ممّ نیز ۸-۱۰ سانتی متر است.

مم گوش هایش نسبتا بزرگ و لوله ای و شکل با انتهای گرد در دو پهلوی سرش قرار دارد،برخلاف خرسهای دیگر دست ها و پاهای کوتاهی دارد که به ۵ انگشت با ناخن های قوی و تیز قوس دار ختم می شود که وجود چنین چنگالهایی نعمت بزرگی برای ممّها به حساب می آید،به طوری که که حیوان را در بالا رفتن از درختها،صخره ها و کوه ها کمک شایانی می کند.رنگ عمومی بدن خرس ها سیاه و قهوه ای است و به جز اطراف پوزه که روشن تر است،لکه ای V شکل سفید رنگ روی سینه اش قرار دارد.

مم یا همان خرس سیاه چشم های کوچکی دارد و حس بینایی و شنوایی خوبی ندارند.ولی حس بویایی آنها بسیار قوی می باشد به طوری که به آنها کمک می کند که ضعف بینایی وشنوایی را جبران کنند.

خرسها معمولا دوقلوزایی می کنند اما بعضی مواقع به ۴ قلو هم می رسد یکی از نکات جالب توجه در مورد ممّها خواب زمستانی می باشد این اتفاق بیشتر در مناطق سرد سیر بلوچستان از جمله منطقه گرگان و تفتان اتفاق می افت.

به گفته برخی از اهالی روستای شهبیک زهی ممّ یا همان خرس سیاه در اطراف این روستا دیده شده است.

گزارش از:نائب بلوچ